Prolog cz.2

16. Fialar i Froste, Finnur i Ginnar, Dore, Ore,
Dufur, Andvare, Fiegti, Fili, Haar i Sviar. Dopóki
życiem cieszą się ludzie, potomności ich sława dosięgnie.

17. Przybyli naostatek, trzech mężów, Alfów i
Astagów i Asów: słabych znaleźli ludzi, bez sil męża
i niewiastę.

18. Bez życia, bez mowy, ni tchnienia, ni oczu, bez ludzkiego wejrzenia. Zycie dal Odin, Harner mowę, tchnienie Lopter i ludzkie wejrzenie.

19. Święty jesion Iggdrasill wiem, gdzie stoji, błyszczący i bogaty; rosa z niego na dolinę ocieka. Nie uszkodzony stoji w studni przeszłości (Urdar brunnen).

20. Trzy dziewice wystąpiły, wiele wiedzące, z owej studni z pod drzewa; przeszłość (Urd) zowie się jedna, druga teraźniejszość (Verdanda), szybka jest na łyżwie trzecia, przyszłość (Skulda).

21. Nadały i wybrały prawa. Los stanowiący o dzieciach czasu. Wiecież co więcej? I co? Wiem o pierwszym na świecie ludów mordzie: gdy chciwość złota powstała, nawet przybytki Hara (wyniosłego) zapaliła.

22. Trzykroć spalona, trzykroć odrodzona, upragniona, żyje dotąd. Gdzie się zbliży, tam bogactwa ma imię; gdzie przybyła, czarodziejką była i jest; zła bogini, od każdego miłowana.

23. Radzić zasiedli, pany, święci władzcy! Czyby Asy powściągnąć nie zdołali, i wzbronić pierwszeństwa? Odin rzucił między ludy broń, stąd byl pierwszy mord na świecie. Zburzony był, popsuty i połamane ściany ogrodu Asów przez wojska Wanów.

24.    Radzić zasiedli pany, święci wladzcy! Kto powietrze z wodą dobrze zamięsza; kto Odego (wściekłego) kochankę, ród olbrzymów uwielbi.

25.    Oburzył się wielowładny Thor, rzadko spokojny,
i to przedsiębierze. Stąd powstały, przyrzeczenia i śluby, sprzysiężenia i różne zmowy.

26.    A cicha jej piosnkę Heimdall, tam pod pasem tak święty jak świetny nuci. Widzi ona szumiącą w zakolach wirów rzekę, ciężarem Walfodurowym (zmarłych ojca). Wiecież co więcej? I co?

27.    Raz gdy tam siedzi, zbliżył się stary, najmędrszy
z Asów, pojrzała mu w oko! Czego mnie pytasz? Czego mię badasz! Wiem dobrze Odinie, gdzieć oko wypadło. W wodach jest skryte, w studni Mimera (mądrego); miód pije Mimer każdego rana, o ciężarach Wal-fodural wiecież co więcej? I co?

28.    Cacka i drobiazgi, dał wam Herfodur (pan ojciec) mądrość w mowie jak czarowniczy pręcik.
Opodal widzi koło siebie, daleko patrzy w świat. Wiecież co więcej? I co?

29.    Dalej patrzcie! Walkyrie idą, zrodzone biegać na sądy boże. Skulda z tarczą, inna Skogul, Onnur,
Gunnur i Hildur, Gundul, Geirskogul, Nazwane są Heriana Noray, Walkyrie przez Gyora krajinę jeżdżące.

30.    Widziałem Baldera, w bitwie skrwawionego syna Odina, los go ściga. Wola najwyższa stała w polu, chuda i znużona jak jemioły rózga.

31.    Z tej rośliny wyrosły zmartwienia serca.
Haudur nią trącił Baldera, którego brat starszy syn Odirn jednonocnego zabił.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *